Արդեն սովոր ենք ամեն օր օրվա մամուլը թերթել և հանդիպել “լավատեղյակ աղբյուրների փոխանցմամբ”, “ինչպես հայտնում են անանուն աղբյուրները”, “....-ին մոտ կանգնած աղբյուրների փոխացմամբ” և այլն ձևակերպումներին: Բոլորին էլ պարզ է, որ ծայրից ծայր կեղծիք են և սուտ, և ոչ մի իրական բան դրանց հիմքում չի կարող լինել:

Բայց, ինչպես ասւում են, նույնսիկ ինչ-որ մեկի մասին ստելն ու կեղծելն էլ իր պատճառներն ու մոտիվացիան է ոնենում: Տվյալ պարագայում, երբ բացում ես թերթը, ու տեսնում, որ ինչ-որ բնակավայրում ԲՀկ-ից միանգամից մի քանի հարյուր հոգի դուրս գալու դիմում է  գրել, և այդ մասին հայտնում են «լավատեղյակ աղբյուրները» պարզապես ծիծաղդ է գալի, մի քիչ էլ խղճում ես, ոչ թե լրատվամիջոցին, այլ պատվիրատուին: Պարզապես, այս կերպ  մատնում են իրենց, թե ինչքան են մտահոգված ԲՀԿ-ի ներուժով և վարկանիշով, որ արդեն, հույսները կտրած իրենց իսկ հորինած հեքիաթներին են հավատում:

Բայց ԲՀԿ-ն ինչպես միշտ, մեծահոգաբար միայն քմծիծաղ է տալիս նման թերթոնների և նրանց պատվիրատուների ու հովանավորների պահվածքին:

Իսկ ի՞նչ անի, որ քմծիծաղ չտա: Խոսի պետական հիմնարկներում համատարած կադրային տեռորի մասի՞ն, երբ մարդկանց ստիպում են դառնալ ՀՀԿ-ական  աշխատանքից հեռացվելու սպառնալիքով, թե՞  խոսի  օրեր առաջ մամուլում տեղ գտած խայտառակ պատմության մասին, երբ երևանյան մանկապարտեզի տնօրենուհին “օդանավակայանի տամոժնիում աշխատող” ամուսնու փողերով վերանորոգում էր մանկապարտեզը, հետո էլ ներկայացնում, որ դա արել է ՀՀԿ-ն:

Իսկ միգուցե խոսի, թե ինչպե՞ս էր Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հանրահավաքների ժամանակ   Արամ Մանուկյանը կիլոներով ՀՀԿ-ական տոմսերը ձեռքին կանգնում բեմին և համընդհանուր ծաղրանքի ներքո շպրտում դրանք գետնին:

Կամ միգուցե հիշի Հրազդանի ընտրությունները, որտեղ բնակիչները հայտարարում էին, որ իրենց մաս 5000 դրամ ընտրակաշառքն են ուզւոմ, որպեսզի ձայնը տան ՀՀԿ-ական թեկնածուին: Չէ, երևի հիշի Իջևանի 12 տարի գործող ՀՀԿ-ական քաղաքապետի խայտառակ պարտությունը, որը բնակչության համընդանուր ատելության ներքո զիջեց պաշտոնը:

Չէ, հիշելու շատ բան կա, բայց դե մակարդակը չցածրացնելու խնդիր կա: Ի վերջո, ցածր մակարդակի մանր հարձակումներին (բացարձակ սուտ հանդիսացող անորակ հրապարակումների տեսքով) նույն ձևով չես արձագանքի, չես իջնի նույն մակարդակին: Իսկ  ԲՀԿ-ն զանգվածաբար լքող մարդկանց մասին անհեթեթություններ տարածող թերթոններին խորհուրդ կտանք փորձել պարզել, թե այս ընթացքում որքան մարդ է դուրս եկել մյուս առաջնային կուսակցություններից, և ապա փորձել համեմատել:

Տեսարանը, բնակնաբար, շատ խղճուկ է լինելու:

Թերևս հենց դա է պատճառը, որ թերթոնները  նպատակաուղղված ձևով խուսափում են այլ կուսակցություններից հեռացող անդամների մասին, թեկուզ և մտացածին, թվեր հրապարակել:

Երեկ Ֆեյսբուք սոցիալական կայքում մի ուշագրավ քննարկում էր ծավալվել: Իսկ ծավալել էր այն ոչ ավել, ոչ պակաս նախկին երիտհանրապետական, իր առաջին "քաղաքական չոչը" այն ժամանակներում սկսած, իսկ այժմ միայն իրեն հայտնի միջոցներով մինչև նախարարի աստիճանի աճած նախարար Արմեն Աշոտյանը` ԲՀԿ-ի կողմից աղի բլիթներ բաժանելու առթիվ:

Թե ինչ հրճվելու առիթներ էր տվել Աշոտյանի ստատուսը մյուս երիտհանրապետականներին, կարող եք ծանոթանալ հենց նրա էջում:

Ի դեպ, պարոն Աշոտյանին խորհուրդ կտայինք ԲՀԿ-ականների երազներով մտատանջվելու փոխարեն ինքն իրեն հարց ուղղել, թե ինչու նույն օրը, երբ ԲՀԿ-ն աղիբլիթներ էր բաժանում երիտասարդներին, ՀՀԿ-ական կարկառուն գործիչ, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը “առողջական խնդիրների պատճառով” չէր մասնակցում Ծաղկաձորում մեկնարկած Դավոսի տնտեսական կարևոր համաժողովին, այլ նույն ժամանակ, “առողջական խնդիրները” մոռացած, մասնակցում էր Երևանի Սուրբ Սարգիս եկեղեցում ընթացող ինչ-որ անկապ միջոցառման: Ի դեպ, վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի հիմնական գործառույթը, որքանով մենք տեղյակ ենք, տնտեսությունը զարգացնելն է, այլ ոչ թե ինչ-որ անիմաստ միջոցառումներին մասնակցելը, իսկ Դավոսի համաժողովին 300-ից ավել գործարարներ էին մասնակցում:

Եվ որպեսզի այս հարցը հնարավորինս շատ մեկնաբանություններ ունենա, Աշոտյանին խորհուրդ կտայինք այս հարցադրումը դնել հենց իր Ֆեյսբուքյան էջում, ըստ սովորության: Համոզված ենք, որ  երիտհանրապետականները, իրար հերթ չտալով, վարչապետի փոխարեն կհիմնավորեին նրա չհիմնավորված քայլը:

Երեկ  News.am կայքը  նյութ էր հրապարակել, որտեղ նշվում էր, որ հունվարի 30-ին, "ՀՀԿ  երիտասարդական կազմակերպության եւ Երեւանի Մ. Հերացիի անվան պետական բժշկական համալսարանի ուսանողական խորհրդարանի նախաձեռնությամբ, շուրջ 300 երիտասարդներ եւ ուսանողներ"  այցելել են «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոն` հարգանքի տուրք մատուցելու իրենց կյանքը հայրենիքի համար զոհաբերած հայորդիների հիշատակին: Այցը նվիրված է եղել ՀՀ զինված ուժերի կազմավորման 20-ամյակին:"



Միայն Հայաստանում կարող է հունվարի 28-ին`  ռազմի դաշտում զոհված մարտիկների հիշատակին Եռաբլուրում   մատուցվող հարգանքի տուրքը  ի կատար ածվել 2 օր ուշացումով, հունվարի 30-ին, առանց դրա համար որևէ լուրջ պատճառի և հիմնավորման (չնայած,  եթե անկեղծ լինենք, ապա որևէ պատճառ  այստեղ չէր էլ կարող հիմնավոր լինել): Եվ ոչ միայն ակնհայտ ուշացումով, այլ  նաև մեծ շուքով, մտազբաղ և թախծալի դեմքերով, և որ ամենաաչքիզարնողն է, վառ ընդգծված մեծամեծ  ՀՀԿ-ի կուսակցական  դրոշներով:

Երիտասարդ ՀՀԿ-ականները, իրենց` վաղուց արդեն ոչ երիտասարդ անփոխարինելի երիտառաջնորդ Կարեն Ավագյանի հետ երևի շփոթել էին  սգո երթը տոնական շքերթի հետ, քանի որ,  Նժդեհյան ուսմունքը դավանող ուժի համար  ոչ միայն անհարիր է ուշացումով հարգանքի տուրք մատուցել ղարաբաղյան պատերազմի զոհերի հիշատակին, այլ նաև դա անել ակնհայտ շուքով, տոնական շքերթ հիշեցնող ՀՀԿ դրոշներով զարդարած: Եթե դա չէին գիտակցում "սգո երթի" մասնակիցները, ապա հուշենք, որ դրոշների կարիք ընդհանրապես չկար. բավական էր միայն այդ շքերթի մասին տեղեկատվության մեջ կարդալ Կարեն Ավագյանի անունը կամ նկարներում տեսնել նրա դեմքը, որպեսզի միանգամից պարզ լիներ, որ դա ՀՀԿ-ն է անում, այլ ոչ ինչ-որ այլ ուժ:

Եվ այդքանից հետո դա բարձրաձայնել  ամենալայն ընթերցարան ունեցող լրատվական կայքով, պարզապես ծիծաղելի է, երբ ավելի ճիշտ կլիներ ուղղակի քողարկել այս ուշացած միջոցառումը և ընդհանրապես չբարձրաձայնել դրա մասին:

Ի դեպ, հետաքրքիր հարց է նաև ծագում. եթե ոչ հունվարի 28-ին, ապա ինչու հենց հունվարի 30-ին, եթե կարելի էր դա անել նաև, օրինակ, փետրվարի 12-ին, կամ մարտի 21-ին, կամ գուցե, օրինակ,  մայիսին 12-ին, ընտրություններից առաջ, որպեսզի էֆֆեկտը ավելի մեծ լիներ: